ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ 5ο

   Τα παιδιά βρίσκουν τη λύση στα αινίγματα πολύ γρήγορα και ως ξωτικά στο εργαστήρι εκτελούν τις αποστολές τους με φοβερά παιχνιδοκαμώματα.

Αλλά και το αίνιγμα όπως το βρήκα στο διαδίκτυο ευκολάκι μου φάνηκε.

Κόκκινη στολή φοράει 

και ένα σάκο κουβαλάει.

Άσπρη έχει γενειάδα

και βουτάει στην καμινάδα.

Μα να μην προλαβαίνεις να το ολοκληρώσεις;

Ας πάμε να δούμε το επόμενο το οποίο τροποποιήσαμε λίγο για να το δυσκολέψουμε...

Ω! Τι λάμψη, τι χρώματα,τι πανδαισία!

Όμορφα πράγματα με φαντασία!

Σε λίγο σε αυτό θα σκαρφαλώσουν

με φως και μαγεία θα μας γεμίσουν!

Η Λύση είναι τα χριστουγεννιάτικα στολίδια! 

Και τα σκανταλιάρικα ξωτικά τη βρήκαν...όχι αμέσως βέβαια, αλλά τη βρήκαν!Μετά  έκαναν μαγικά με τα μικρά τους τα χεράκια και μεταμόρφωσαν καρπούς της φύσης σε πανέμορφα αστραφτερά στολίδια!!! 

Φυσικά τα σκαρφάλωσαν πού αλλού; Στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο μας!!!

   Αυτή η ιδέα ήταν η αφορμή για να εμπλουτίσουμε την ιστορία της γέννησης με ένα παραμύθι προσφοράς και ταπεινότητας!!!

  Έτσι το επόμενο αίνιγμα είχε ως εξής:

Εσείς τα ξωτικά 

με μυτερά αφτιά

κάτι άλλο να ντυθείτε 

ποίημα για να πείτε!

  Και κάπως έτσι ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την προετοιμασία της Χριστουγεννιάτικης γιορτής μας.Έχοντας ένα φοβερό ελάττωμα -βαριόμαστε τα ίδια- μαζί με τα παιδιά καταστρώνουμε σενάρια δικής μας φαντασίας!!!Τα παιδιά  μέσα από αυτή τη διαδικασία έχουν την ευκαιρία να δώσουν τις ιδέες τους, να εκφράσουν τις επιθυμίες τους και να βιώσουν τη δημιουργία μιας γιορτής από την αρχή της ως ισότιμα μέλη της.Έτσι δεν γίνεται η προετοιμασία της μια αναγκαστική και κουραστική διαδικασία με πρόβες όπου συμμετέχουν χωρίς να κατανοούν τις περισσότερες φορές τι συμβαίνει.

  Τα ξωτικά επιλέξαμε με δημοκρατικές διαδικασίες τους ρόλους που θέλανε.Φυσικά τους εξηγήσαμε πως δεν μπορούμε να τους κάνουμε ότι ζωάκια θέλουν γιατί δεν έχουμε τις κατάλληλες στολές...σκαντζόχοιρος,ασβός,ποντίκι ήταν μερικές από τις προτάσεις τους.

  Την επόμενη μέρα προχωρήσαμε στην επόμενη δοκιμασία....

Κάθε χρόνο την παραμονή 

τα παιδιά γεμίζουν με προσμονή.

Έξω στους δρόμους θέλουν να βγουν 

με μικρά τριγωνάκια,

τα κάλαντα για να πουν.

Αρχίσαμε να μαθαίνουμε να τραγουδάμε τα γνωστά τρίγωνα κάλαντα...Χμμμ!Νομίζω ότι θέλουμε πολύ εξάσκηση...

   Την Παρασκευή ο γρίφος μας έλεγε:

Μου αρέσουν τα ταξίδια 

σε όλον τον κόσμο!

Αποσκευές μου είναι οι ευχές. 

Θα με βοηθήσεις τα ρούχα μου να βάλω

χριστουγεννιάτικα καλά για να ντυθώ;

 Ο Βαθμός δυσκολίας ανέβηκε και τα πράγματα δυσκόλεψαν για τα μικρά ξωτικά.Αλλά από δω το φέρανε, από εκεί το πήγανε, λίγο τα σπρώξαμε κι εμείς κι έτσι σε λίγο βρέθηκαν στο εργαστήρι να φτιάχνουν χριστουγεννιάτικες κάρτες.

Αφού είπαμε τι ευχές δίνουμε κάνανε μια προσπάθεια να τις καταγράψουνε...

Η Βδομάδα ολοκληρώθηκε με την ομαδική κάρτα για τους συνεργάτες μας στο etwinning

 

Είναι ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο με φύλλα φτιαγμένα με δαχτυπωτυπώματα των παιδιών.

Εδώ βάλανε τα δυνατά τους και τις γράψανε και στα Αγγλικά!!!
Και οι παιχνιδοζαβολιές συνεχίζονται στο 5ο..... 

 

 

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ

   Αφού καλοπιάσαμε με  γλυκά λόγια το πλατάνι μας διαβάσαμε το αγαπημένο μας παραμύθι "το δέντρο που έδινε".Του Shel Silverstein

'

Τι έδωσε η μηλιά;

  Γράψαμε αυτά που έδωσε.Παιχνίδια,  σκιά, κορμό για σκαρφάλωμα και για να κάνει βάρκα, κλαδιά για να κάνει κούνια και σπίτι, μήλα για να φάει και για να πουλήσει, αγάπη.

  Βάλαμε τις εικόνες του αγοριού με χρονολογική σειρά.Από παιδί, αγόρι,μέχρι πολύ γέρος.

  Φτιάξαμε με κολλητική ταινία ένα δέντρο με τα κλαδιά του και σχεδιάσαμε δρόμο.Στην άκρη κάθε κλαδιού τοποθετήσαμε από ένα μηλαράκι.Το παιχνίδι παίζεται από δύο παιδιά.Κερδίζει όποιο παιδί καταφέρει να μαζέψει πιο γρήγορα όλα τα μήλα από τη μεριά του, οδηγώντας ένα αυτοκινητάκι.Είναι μια πολύ ωραία άσκηση λεπτής κινητικότητας!

Φέραμε μήλα κίτρινα ,κόκκινα,πράσινα.Παρατηρήσαμε τα φύλλα της μηλιάς, το εσωτερικό του μήλου με δύο τρόπους .Και με κάθετη κοπή και με οριζόντια.Ανακαλύψαμε στην οριζόντια κοπή ένα αστεράκι στην καρδιά του μήλου.

Φτιάξαμε τη δική μας μηλόπιτα.

Γράψαμε τη λέξη μήλο.

Είπαμε σαν παραμύθι το ποίημα "Μέσα σε ένα μηλαράκι"

Μέσα σε ένα μηλαράκι 

ζούσε ένα σκουληκάκι.

Θύμωσα τότε που λέτε

και του βάζω τις φωνές:

"φίλε βγες από το μήλο 

γιατί δε θα σε έχω φίλο"

μα εκείνο δε μιλιέται,

ούτε σειέται, ούτε κουνιέται

με απορία το κοιτώ!

"Γιατί κάνεις το κουτό;"

Και εκείνο με απαντάει:

"όποιος τρώει δε μιλάει!"

Το δραματοποιήσαμε...εμπλουτισμένο με περισσότερους ρόλους.

Με την ευκαιρία είπαμε την παροιμία: "ένα μήλο την ημέρα,  τον γιατρό τον κάνει πέρα"και γνωρίσαμε τον αριθμό ένα.

Ζωγραφίσαμε σκουληκάκια στα δαχτυλάκια για να λέμε το ποίημα.

   Επειδή καθαρίσαμε αρκετά μήλα για τη μηλόπιτα, μαζέψαμε τις φλούδες για να αποτελέσουν η πρώτη ύλη του κομποστοποιητή μας στον κήπο που ετοιμάζουμε!!!Να λοιπόν και κάτι άλλο που δίνει η μηλιά και δεν αναφέρθηκε.Κάπως έτσι ξεκινάμε δειλά δειλά και διαμορφώνουμε οικολογική συνείδηση.