Το σκουφί του Νάνου

 Κατά την αφήγηση του παραμυθιού : "Το σκουφί του Νάνου" το δραματοποιήσαμε με μεγάλη επιτυχία!

 Εκεί που περπατούσε ένας νάνος και χοροπηδούσε έχασε το σκουφί του το κατακόκκινο! 

Ούτε λίγο, ούτε πολύ το σκουφί έγινε σπιτάκι για πολλά ζωάκια!!! Μεγάλα και μικρά, ήρεμα αλλά και άγρια!

Ένας βάτραχος , ένα ποντίκι, ένας λαγός, ένας σκαντζόχοιρος, ένα κοράκι, μια αλεπού, ένα αγριογούρουνο, ένας λύκος και  μία αρκούδα.

Είχε μαζέψει κόσμο και κοσμάκι το σκουφί .ώσπου πήγε να μπει και ένας τόσο δα μικράκος  ψυλλαράκος.

Αμέσως όλα τα ζωάκια πετάχτηκαν έξω από το σκουφί. Και εδώ είναι που ταιριάζει το ρητό " Χίλιοι καλοί χωράνε, ένας στραβός δεν χωράει"

Τελικά ο Νάνος ξαναβρήκε το σκουφί του και μαζί με τον ψύλλο γυρίσανε τον κόσμο!!!!

Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

12 -16 μέρα

 Μια βδομάδα γεμάτη με ιστορίες από τη γέννηση του μικρού Χριστούλη μέχρι τα παραμύθια του Άγιου Βασίλη στον Βόρειο Πόλο!

Ένα πολύ ωραίο βιβλίο ¨Τα πρώτα Χριστούγεννα " με καρτέλες αριθμημένες αντί για φύλλα που αν τοποθετηθούν σωστά στο δάπεδο σχηματίζουν σε μεγάλη εικόνα τη Γέννηση του Θεανθρώπου!

Βήμα βήμα ακολουθήσαμε οδηγίες για τη απεικόνιση αγγέλων στον καμβά! Προσπαθώντας να κατανοήσουμε την πλάγια προβολή . Χρησιμοποιήσαμε νερομπογιές για τη δημιουργία φόντου και τεχνική κολλάζ για τον άγγελο! Πανέμορφο το αποτέλεσμα!!!

Με τον ίδιο τρόπο προσπαθήσαμε να εργαστούμε και στον Άγιο Βασίλη!

Με δαχτυλοτυπώματα φτιάξαμε φωτάκια πολύχρωμα γιορτινά!

Με χάρτινες βάσεις capcake στολίσαμε
χριστουγεννιάτικα δεντράκια

 

Χιονόμπαλα με δεντράκι.

Μπισκοτόσπιτα με χαρτόνι και άσπρο μαρκαδόρο!

Σε μια ρώγα!

 Μια κληματαριά απλώνει τα κλαδιά της στου σχολείου μας τον φράχτη! Πώς γίνεται να μην προσέξουμε τα τσαμπιά σταφύλια που κρέμονται λαχταριστά σε κάθε διάλειμμά μας;

Τραγουδήσαμε : "Tσιριτίρι τσιριτρό"

Γίναμε σπουργίτια και χορέψαμε !

Μαζέψαμε σταφύλια και φέραμε σταφύλια από τον κήπο μας χωρίς φάρμακα και μελετήσαμε τα μέρη του . Το τσαμπί, οι ρώγες, το φύλλο. Αναφερθήκαμε και στο αμπέλι και στην κληματαριά !

Αντί να τα πατήσουμε με τα πόδια ,τα ζουλήξαμε με τα χέρια μας και ήταν πολύ απολαυστικό!

Όπως ήταν τα βάλαμε μέσα σε γυάλινο βαρελάκι γιατί θελήσαμε να κάνουμε χυμό αφού το κρασάκι δεν είναι για να το πίνουν παιδιά!

Όμως όπως πολύ συχνά συμβαίνει, δεν πετυχαίνουν πάντα οι προσπάθειες. Το ζουμάκι που έμεινε μέσα στο βαρελάκια ξίνισε. Δεν γινόταν να τον πιούμε. Όμως δημιουργήσαμε ωραιότατο ξύδι!!!

Ξύδι που μπαίνει σε σαλάτες! Στις φακές! Ξύδι που σκοτώνει τα μικρόβια , διώχνει τις ψείρες και.... μπορούμε να το δίνουμε να το πιεί όποιος θυμώνει!!!  

Βάλαμε στη σειρά τις καρτέλες από τον τρύγο στο κρασί.

Διαβάσαμε το παραμύθι του Αισώπου : "Η Αλεπού και τα σταφύλια". Και μετά το δραματοποιήσαμε!

Και έτσι βγήκε η παροιμία:" Όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια!"

Φτιάξαμε με τυπώματα από ένα τσαμπί σταφύλι με κίτρινες ρώγες(Μιλάμε για το κίτρινο)!

Παίξαμε κουκλοθέατρο το παραδοσιακό κλιμακωτό  παραμύθι "Η γιαγιά και η ρόκα της "με φιγούρες!

3η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ -ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

 Πριν προλάβουμε να πραγματοποιήσουμε το ταξίδι  μας στον 3ο πλανήτη ήρθε πάλι φόβος του κορονοιού και μας έκλεισε στα σπίτια μας. 

Όταν με αφορμή το βίντεο Lost and Found εδώ  φτιάξαμε το Λουλούδι της Φιλίας αποφασίσαμε να το τοποθετήσουμε στον 3ο πλανήτη μαζί με όλα τα λουλούδια φιλίας όλων των φίλων. Σίγουρα όλα μαζί σχηματίζουν έναν Κήπο, ένα Λιβάδι , μια Λουλουδοχώρα Φιλίας στον πλανήτη των συναισθημάτων !

Έτσι καταλάβαμε ότι τίποτε δεν μπορεί να μας σταματήσει να ονειρευόμαστε ταξίδια!

 Τα παιδιά μας μίλησαν για όλα όσα τους προκαλούν λύπη, τα στεναχωρούν και τους φέρνουν δάκρυα στα μάτια! Όταν τα μαλώνουν, όταν χτυπάνε, όταν δεν τα παίζουν οι φίλοι τους είναι μερικά από τα πολύ  στενάχωρα πράγματα που προκαλούν τη λύπη στα παιδιά και η λύπη είναι ένα συναίσθημα που μας φέρνει δάκρυα!

Ζωγράφισαν τη λύπη τους πάνω σε δάκρυ και μας το στείλανε. (Φωτογραφίζουν τη ζωγραφιά τους και εμείς την εκτυπώνουμε! Μαγεία ή τεχνολογία !) Ενώσαμε δάκρυ, το δάκρυ, τον καημό και σχηματίστηκε ένα ποτάμι δάκρυα! Το  Ποτάμι της Λύπης

Το ποτάμι πήρε τα δάκρυα και τα έριξε στη θάλασσα, και η θάλασσα  διέλυσε τη λύπη μας!

Στη συνέχεια μιλήσαμε για όσα μας φοβίζουν ! Έντομα , το σκοτάδι, η μοναξιά, οι αρρώστιες ,τα τρομακτικά όνειρα μας κάνουν να φοβόμαστε!

Τα παιδιά ζωγράφισαν όλα όσα φοβούνται  και μετά τσαλάκωσαν τη ζωγραφιά τους και την κάνανε μια μικρή σφιχτή μπαλίτσα! Παρακινήθηκαν να πετάξουν το φόβο τους στην εξώπορτα του σχολείου. Την επόμενη μέρα βρήκαμε έξω από την πόρτα μικρές μπαλίτσες φόβου. Ζωγραφίσαμε κι εμείς τους δικούς μας. Όλες ο μπαλίτσες βρήκαν τη θέση τους στον κρατήρα του Ηφαιστείου του Φόβου. 

Όλοι οι φόβοι μας έγιναν αυτό που τους αξίζει! Στάχτη! 

Συμβαίνουν κάποια πράγματα που μας προκαλούν ταραχή, μας αναστατώνουν! Όποτε δεν γίνεται το χατίρι μας , όταν δεν μας παίζουν οι φίλοι μας , ή όταν μας ενοχλούν ...

Υπάρχουν κάποιοι κανόνες για τη στιγμή του θυμού, πράγματα που δεν είναι σωστό να κάνουμε :

Επίσης υπάρχουν κάποιοι τρόποι που μπορούν να μας βοηθήσουν να ελέγξουμε το θυμό μας:

Αντί να πέσουμε κάτω και να χτυπιόμαστε , μπορούμε να:

Διαβάσουμε ένα βιβλίο!

Να ακούσουμε μουσική!

Να πάρουμε έναν υπνάκο!

Να παίξουμε!

 

  

 Να ζωγραφίσουμε!

Για όλους εμάς που τολμούμε να κάνουμε ταξίδια με τη φαντασία μας με σκοπό να βρούμε και να βοηθήσουμε τον παράξενο ταξιδιώτη σε αυτόν τον πλανήτη των συναισθημάτων μπορούμε να καταλαγιάσουμε το θυμό μας με 5 βήματα !

1ο βήμα.

Πηγαίνουμε στο Δάσος της Ηρεμίας 

2ο βήμα.

Παίρνουμε ανάσες , από τη μύτη σαν να μυρίσουμε ένα ευωδιαστό λουλούδι

 και βγάζουμε  τον αέρα από το στόμα σαν να φυσάμε για να σβήσουμε ένα κερί!

Παίρνουμε τουλάχιστον 5 τέτοιες ανάσες !

3ο βήμα 

   Μετράμε 5 από τα δέντρα του Δάσους της Ηρεμίας...

... 5 μήλα σε κάθε δέντρο...

...5 σκουλήκια σε κάθε μήλο!

4ο βήμα

Καθόμαστε κάτω από τα δέντρα ή αν θέλουμε ξαπλώνουμε!

5ο βήμα

Βρίσκω τη λύση ! Αν δεν μου κάνουν τα χατίρια βρίσκω άλλους τρόπους να περάσω καλά! Αν δε με παίζουν οι φίλοι μου , βρίσκω άλλους φίλους . Αν με ενοχλούν ζητάω να σταματήσουν να το κάνουν, Αν συνεχίσουν απομακρύνομαι, αδιαφορώ  και το συζητάω με κάποιον που εμπιστεύομαι. Αν καταλάβω ότι έκανα λάθος παίρνω το θάρρος να ζητήσω συγνώμη!

Κάθε παιδί ζωγράφισε και μας έστειλε το δέντρο του! Εμείς με τον εκτυπωτή τα εκτυπώσαμε και...

Τέλος βρήκαμε σε αυτόν τον πλανήτη ένα ουράνιο τόξο μόνιμο σταθερό πάνω στον ουρανό του ! 

Και όταν τον πλησιάσαμε καταλάβαμε ότι ήταν το Ουράνιο Τόξο τη Χαράς γιατί χαρά γέμισε την καρδούλα μας και όλα τα πρόσωπά μας άρχισαν να χαμογελάνε στην αρχή σιγά , μετά γελούσαμε δυνατά και αρχίσαμε να χοροπηδάμε και να κάνουμε κολοτούμπες !

Χαιρόμαστε με τους φίλους , με την οικογένειά μας, όταν παίζουμε έξω , τρέχουμε στη φύση ή κάνουμε ποδήλατο, όταν βλέπουμε μια αγαπημένη μας ταινία , είμαστε με το κατοικίδιό μας, όταν μας επαινούν και μας κάνουν φιλοφρονήσεις, όταν μας φέρνουν δώρα ή όταν κάνουμε εμείς δώρα, όταν διαβάζουμε το αγαπημένο μας βιβλίο, πηγαίνουμε στο Λούνα Παρκ, όταν τρώμε το αγαπημένο μας φαγητό , όταν μας αγαπάνε και μας αγκαλιάζουν ....

Τα παιδιά συνθέσανε τα χρώματα του Οράνιου Τόξου με αντικείμενα που έχουν στο σπίτι τους και μας στείλανε φωτογραφίες για να το σχηματίσουμε στο σχολείο!

Φανταζόμαστε όλοι τον πλανήτη των συναισθημάτων γιατί θέλουμε να τον έχουμε κοντά μας!

Όμως ακόμα δεν βρήκαμε τον παράξενο ταξιδιώτη. Πού αλλού να ψάξουμε;