Πετρόσουπα

 Μια φορά και έναν καιρό πολύ μακριά από εδώ ήταν ένας γέρος που ταξίδευε πολύ, έβλεπε διάφορα μέρη και γνώριζε πολλούς ανθρώπους.

Μια μέρα έφτασε σε έναν τόπο, να σαν τον δικό μας και αφού ήταν πολύ κουρασμένος σκέφτηκε να μείνει εκεί να ξεκουραστεί. Όμως επειδή κανένας άνθρωπος δεν ήταν έξω εκείνη την ώρα  , σκέφτηκε να χτυπήσει μια πόρτα μήπως και βρει φιλοξενία και ένα πιάτο φαΐ. 

Κανένας όμως από τους κατοίκους αυτού του χωριού δεν δεχόταν να τον φιλοξενήσει. Όλοι ήταν απόμακροι και κατσούφηδες . Κάποιοι από αυτούς ήταν και αγενείς! Ο γέρος χτύπησε κάθε πόρτα , κάθε σπιτιού και απόκαμε ο κακομοίρης. Έκατσε λοιπόν στην πλατεία του χωριού και ευλόγησε την καλή του τύχη που εκείνο το βράδυ μπορεί να έκανε κρύο αλλά τουλάχιστον δεν έβρεχε. 

 Αφού μάζεψε κάποια κούτσουρα που είχε τριγύρω , άναψε μια φωτιά .

  Έτσι κατάφερε λιγάκι να ζεσταθεί. Αλλά η κοιλιά του γουργούριζε και έτσι του ήρθε μια ιδέα.

Έβαλε πάνω στη φωτιά ένα τσουκάλι , και ξετρύπωσε μέσα από τα πράγματά του μια πετρούλα που είχε μαζέψει από τη θάλασσα . Γέμισε το τσουκάλι με νερό έβαλε και την καθαρή πέτρα μέσα και άρχισε να ανακατεύει με την κουτάλα του . Έκανε τάχαμου πως δοκιμάζει κάτι πολύ νόστιμο. 

  Οι χωρικοί που περίεργοι τον κοιτούσαν από τα παραθύρια τους , ξεθάρρεψαν ένας ένας και άρχισαν να πηγαίνουν κοντά του και να ρωτάνε όλο περιέργεια τι κάνει.

- Αυτή είναι μια μαγική πέτρα ! Σε λίγο θα μου γεμίσει το τσουκάλι με την πιο νόστιμη πετρόσουπα! Είπε.

Οι χωριανοί μόλις άκουσαν μαγική πέτρα θέλησαν όλοι να δοκιμάσουν αυτή την πετρόσουπα και ο γέρος τους καλοδέχτηκε να του κάνουν παρέα. Όταν άρχισε να βράζει το νερό ο γέρος έβαλε την κουτάλα του μέσα ανακάτεψε έκανε πως δοκιμάζει το νερό και είπε:

-Μμμμμ πολύ νόστιμη η σούπα! .... Όμως...νομίζω ότι αν είχε και κάνα δυο πατατούλες θα ήταν ακόμα πιο καλή !

Πετάχτηκε τότε ένας από την παρέα και φώναξε :

-Εγώ έχω στο σπίτι μου πατάτες πάω να φέρω .

Και έτσι κάθε φορά που ο γέρος δοκίμαζε τη σούπα όλο έβρισκε ότι κάτι θέλει ακόμα . Μια καρότα , μια σέλινο , μια κρεμμύδι , λίγο ρύζι, λίγο πράσο ,λίγο αλατοπίπερο και πιπεριές ,λίγο λάδι ,λίγο λεμόνι .... Και κάθε φορά κάποιος από τους χωριανούς πετάγονταν και έλεγε :

-Εγώ έχω στο σπίτι μου πάω να το φέρω.

Και έτσι που λέτε σιγά σιγά έγινε μια σούπα τόσο νόστιμη που η μυρωδιά της έφτασε μέχρι το άλλο χωριό!

Τότε έτσι όπως ήταν όλοι μαζεμένοι γύρω από τη φωτιά και γύρω από το τσουκάλι όπου σιγόβραζε η περίφημη πετρόσουπα κάποιος έβγαλε την κιθάρα του κάποιος άλλος τη φλογέρα και αρχίσαν το τραγούδια και αρχίσαν τα γέλια και οι χαρές και κάποιοι  έτρεξαν να φέρουν τραπέζια και στρώσανε τα καλύτερα τραπεζομάντηλα οι νοικοκυρές . Και βγάλανε τα μαχαροπίρουνα και τα σερβίτσια τους από τα μπαούλα. Και όλοι μαζί φάγανε και ήπιανε και το ευχαριστήθηκαν γιατί τέτοια νόστιμη σούπα δεν είχαν ξαναφάει .

Και από τότε στο χωριό αυτό πολύ συχνά μαζεύονταν όλοι μαζί και στήνανε γλέντια με πολύ φαγητό και πολύ αγάπη! Και ποτέ μα ποτέ δεν αφήνανε κανένα διαβάτη ή περαστικό χωρίς να του ανοίξουνε την πόρτα τους και χωρίς να τον φιλέψουνε , γιατί η χαρά όταν μοιράζεται μας περισσεύει ενώ  η λύπη στη μοιρασιά  λιγοστεύει!

Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!
  

 

Σεχραζάντ Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης

Την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου οι ,μαθητές μας ήταν ανάμεσα 21.000 μαθητές και το σχολείο μας ένα από τα 560 ολόκληρης της χώρας που παρακολούθησαν live streaming το εκπαιδευτικό πρόγραμμα " Σεχραζάντ, ήχοι, εικόνες και παραμύθια της Ανατολής" που διοργάνωσε η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης για μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, σε συνεργασία με την TheatrAction Εταιρεία Θεάτρου

Μάθαμε για την ιστορία της Σεχραζάντ σας ένα παραμύθι από της 1000 και μία νύχτες !

Η Σεχραζαντ είναι συμφωνική σουίτα Το έργο αυτό αποτέλεσε το σπουδαιότερο και πιο επιδραστικό του Νικολάι Ρίμσκι, κατατάσσοντάς τον ανάμεσα στους κορυφαίους ενορχηστρωτές όλων των εποχών.

Οι μαθητές προς το τέλος της παράστασης δοκίμασαν να κάνουν το μαέστρο ενώ οι υπόλοιποι με παντομίμα διάλεγαν να παίξουν διαφορετικό όργανο της ορχήστρας! 

Ημερολόγιο Αντίστροφης Μέτρησης

 Κάθε μέρα ένα μικρό animation  ή ένα παραμύθι ή ένα τραγούδι μέχρι τα Χριστούγεννα!

ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΤΗΣ ΒΡΕΜΗΣ

 Ενώ ακολουθώντας τα πατήματα του κότσυφα, ανακαλύψαμε τους πίνακες του Χουάν Μιρό τον ίδιο τον κότσυφα δεν τον βρήκαμε πουθενά.  

Οι μαθητές ξαναπήραν στα χέρια τους το κομμάτι από τον πίνακα "ο κήπος" που αρχικά βρήκαμε. Το κοιτούν από εδώ το κοιτούν από εκεί ξαφνικά ξεκολλώντας το χαρτί από τη βάση του βλέπουν ....γράμματα !!!

 Ενθουσιασμός! Πωπω! Προσπαθούν να τα διαβάσουν ...Αλλά βρίσκουν γράμματα που δεν ξέρουν. Δεν είναι ελληνικά. Μήπως είναι αγγλικά; Πώς θα μάθουν;

Μπορούμε να ρωτήσουμε την αδερφή του Αναστάση που ξέρει; Είναι στο σχολείο της τώρα.

Υπάρχουν λεξικά βιβλία που εξηγούν Αγγλικές λέξεις στα ελληνικά αλλά δεν έχουμε τέτοιο βιβλίο στο σχολείο.

Υπάρχει και η μετάφραση στο Google! Ευκαιρία να γνωρίσουμε αυτό το εργαλείο!

Τα παιδιά πληκτρολογούν ένα ένα γράμμα της λέξης . Βρίσκουν τα γράμματα στο πληκτρολόγιο. Προσπαθούν να διαβάσουν τη μετάφραση. Υπάρχει και το σύμβολο του ηχείου!Τα παιδιά γελάνε με τη μετάφραση! ΑΔΕΡΦΙΑ !

Τι να θέλει να μας πει αυτή η λέξη;

Μαθητής διατυπώνει το συμπέρασμα: Μπορεί να έχει κρυμμένες λέξεις και στα χαρτιά των άλλων σχολείων!

Ερώτηση: Και αν έχει και άλλες λέξεις , τι θα κάνουμε;

-Θα τις ενώσουμε! 

Επόμενη κίνηση μας να ενημερώσουμε τους συνεργάτες μας! Μέσα από την πλατφόρμα twinspace ανεβάσαμε τη φωτογραφία της λέξης και περιμέναμε λίγες μέρες μέχρι να δούνε και τα παιδιά από τα συνεργαζόμενα σχολεία αν στα δικά τους χαρτάκια υπάρχουν κρυμμένες λέξεις!

Όταν όλα τα σχολεία ανέβασαν τις φωτογραφίες τους ,μπορέσαμε να προχωρήσουμε.

Εκτυπώσαμε τις λέξεις και ξαναχρησιμοποιήσαμε  την μετάφραση  στον υπολογιστή.

Υπάρχουν και λέξεις που δεν ξέρουμε. Βρέμη! Και Γκριμ! Και πάλι η αναζήτηση στο διαδίκτυο κάνει θαύματα!

Η Βρέμη είναι πόλη της Γερμανίας! Και Γκριμ είναι αδέρφια που έγραφαν παραμύθια!

Τώρα που ξέρουμε τι σημαίνουν μπορούμε να ενώσουμε τις λέξεις , να τις βάλουμε δηλαδή σε μια σειρά που να βγάζει κάποιο νόημα!

Και πιο καλά ....

Το επόμενο χνάρι που αφήνει ο κότσυφας μας πηγαίνει σε ένα παραμύθι! 

Χρειάστηκε να ψάξουμε αρκετά στη βιβλιοθήκη του σχολείου για να το βρούμε. 

Μπορείτε να το δείτε και εδώ

Αφού παίξαμε τα ζώα του παραμυθιού και το διασκεδάσαμε . Φτιάξαμε ένα παιχνίδι μνήμης με τα ζωάκια σε διαφορετικούς συνδυασμούς! 

Παίξαμε για πρώτη φορά sudoko!

Γράψαμε τις ονομασίες των ζώων και κάναμε σταυρόλεξο!

Φτιάξαμε μια μεγάλη μακέτα με το σκηνικό του παραμυθιού, το παίξαμε και το ευχαριστηθήκαμε! 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΜΠΑΛΙΤΣΑΣ

Ο Μπόινγκ

Μια φορά και ένα καιρό πάνω σε ένα τραπέζι με δίχτυ ζούσε ένα  μπαλάκι. Το μπαλάκι κάθε μέρα πήγαινε  από τη μια και από την άλλη μεριά του τραπεζιού. Καμιά φορά έπεφτε «ΟΥΠΣ» κάτω από το τραπέζι όμως γρήγορα τον ξανά-ανέβαζαν και συνέχιζε πάλι από την αρχή. Και ξέρετε κάθε φορά που χτυπούσε στο τραπέζι έφτιαχνε «Μπόινγκ, Μπόινγκ» και έτσι πήρε και το όνομα του.

-                     «Μα δεν είναι κατάσταση αυτή» είπε μια μέρα ο Μπόινγκ. «Βαρέθηκα δεν αντέχω άλλο κλεισμένος σε αυτό το δωμάτιο. Θέλω να βγω έξω. Δεν αντέχω». Και αυτό έκανε. Ένα πρωινό λοιπόν,  πήρε φορά και καθώς χτύπησε πάνω στο τραπέζι έκανε ένα μεγάλο σάλτο και «ΟΥΠΣ» βγήκε από το ανοιχτό παράθυρο.

-                     Μπόινγκ!!! έπεσε πάνω σε ένα σαλιγκάρι που εκείνη την ώρα περνούσε από κάτω.

-                     « Ε…  πρόσεχε!!! Μα δε βλέπεις που πας.  Θα μου καταστρέψεις το σπίτι μου» Είπε το σαλιγκάρι με θυμό.

-                     «Με… με συγχωρείτε δεν το ήθελα. Πετάχτηκα βιαστικά και δε σας είδα. Συγνώμη» Είπε ο Μπόινγκ.

-                     «Εντάξει, εντάξει ευτυχώς που το σπίτι μου είναι πολύ γερό. Εμένα με λένε Χοχλιό. Εσύ ποιος είσαι;».

-                     « Εγώ είμαι ο Μπόινγκ, Χαίρω πολύ Χοχλιό. Πού πηγαίνεις;»

-                     « Πάω μια βόλτα στο φίλο μου τον Ρίκυ το  σκουλήκι. Σε καμιά δυο- τρεις τέσσερις μπορεί και πέντε ώρες  να φτάσω σπίτι του. Θα πηγαίνω γρήγορα».

-                     «Μήπως Χοχλιό θέλεις να σε πετάξω εγώ; Έλα ανέβα πάνω μου και φύγαμε. Μόνο που πρέπει να μου πεις πώς θα πάμε»

Ο χοχλιός άλλο που δεν ήθελε. Θα πήγαινε και πολύ πιο γρήγορα στο φίλο του. Ανέβηκε πάνω στον Μπόινγκ κόλλησε δυνατά πάνω του και ξεκίνησαν.

-                     « Λοιπόν, θα κάνεις πέντε μπόινγκ μπροστά. Ωραία, τώρα στρίψε δεξιά. Δύο μπόινγκ μπροστά. Στρίβεις αριστερά. Επτά  μπόινγκ ίσια. Ωχ, σταμάτα νομίζω μπερδεύτηκα. Πάνε δύο Μπόινγκ πίσω. Μπράβο. Τώρα στροφή δεξιά. Έξι μπόινγκ ίσια και …φτάσαμε. Στοπ».

Το τελευταίο μπόινγκ όμως του φίλου μας ήταν τόσο δυνατό που  ταρακούνησε το σπίτι του Ρίκυ. Τρομαγμένος ο Ρίκυ το σκουλήκι πετάχτηκε έξω από την τρυπούλα του φωνάζοντας «Σεισμός, σεισμός, γίνεται χαμός»

-« Ε όχι και σεισμός» Εγώ είμαι ο Χοχλιός ο φίλος σου. Και από εδώ να σου συστήσω τον Μπόινγκ».

- «Συγνώμη, που σας τρόμαξα δεν το ήθελα» είπε σιγανά ο Μπόινγκ. 

- «Εντάξει, εντάξει ευτυχώς που το σπίτι μου είναι γερό» είπε ο Ρίκυ το σκουλήκι. Και όπως βλέπω είσαι και πολύ γρήγορος. Περίμενα το φίλο μου το χοχλιό το απόγευμα. Μα χάρη σε εσένα ήρθε πέντε ώρες νωρίτερα. Έτσι πριν νυχτώσει θα μπορέσουμε να φτάσουμε στο σπίτι της φίλης μας Λίτσας- Πασχαλίτσας που μας περιμένει.

-«Τι θα λέγατε να σας πήγαινα εγώ;  Θα σας πετάξω γρήγορα και δε θα κουραστείτε από το περπάτημα. Μόνο που πρέπει να μου πείτε το δρόμο»

«Τι ωραία ιδέα!!!» Είπαν με μια φωνή ο Ρίκυ το σκουλήκι  και ο Χοχλιός το σαλιγκάρι.

Ανέβηκαν λοιπόν και οι δυο και ξεκίνησαν για το σπίτι της Λίτσας- Πασχαλίτσας.

-«Θα κάνεις δέκα μπόινγκ ακολουθώντας το μονοπάτι με τις παπαρούνες. Να, και τα παιδιά θα βοηθήσουν. Θα μετράνε να μη μπερδευτείς. Όμως  πρόσεξε μη πατήσεις στα κίτρινα λουλούδια γιατί η γύρη τους μου προκαλεί φτέρνισμα» είπε ο Χοχλιός. 

«Εντάξει, φύγαμε» είπε ο Μπόινγκ και ξεκίνησε.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννιά …..

Α……. ψιού!!!!!!!!!!!!!!!!

Πάρτους κάτω!!!  Ο Χοχλιός φταρνίστηκε τόσο δυνατά που έπεσε κάτω και μαζί του έπεσε και ο Ρίκυ.

-«Συγνώμη, συγνώμη. Από τη μεγάλη μου φόρα δεν πρόσεξα το κίτρινο λουλουδάκι με τη γύρη, Χίλια συγνώμη» Ξαναείπε ο Μπόινγκ σιγανά

«Ε.. καλά δεν πειράζει. Συμβαίνουν αυτά. Δεν πάθαμε και τίποτα. Μη στεναχωριέσαι. Ευτυχώς που έχωσα το κεφάλι μου μέσα στο σπίτι μου όταν φταρνίστηκα. Γιατί ξέρεις πρέπει να προσέχουμε όταν φταρνιζόμαστε» Είπε ο Χοχλιός.

-«Μη στεναχωριέσαι Μπόινγκ. Ας συνεχίσουμε. Μας έμεινε μόνο ένα μπόινγκ για το σπίτι της Λίτσας-Πασχαλίτσας.

Και πράγματι με ένα προσεκτικό αυτή τη φορά μπόινγκ οι τρεις φίλοι έφτασαν επιτέλους στο σπίτι της Λίτσας- Πασχαλίτσας.

Η Λίτσα – Πασχαλίτσα χάρηκε πολύ όταν τους είδε.  « Καλώς τους καλώς τους. Αχ ποσό χαίρομαι που σας βλέπω. Μπα τι βλέπω; Φέρατε και παρέα;  Περάστε. Περάστε στο σπίτι μου. Μόλις έφτιαξα φρέσκο χυμό από βατόμουρα και τούρτα με φράουλες»

  Το σπίτι της βρισκόταν πάνω σε ένα θάμνο με μωβ πανέμορφα άνθη και γύρω- γύρω είχε αγριοκέρασα. Ο Μπόινγκ που δε μπορούσε να κάτσει στα αυγά του άρχισε πάλι τα χοροπηδητά. Και μπόινγκ- μπόινγκ έφτασε σε μια αγριοκερασιά.  Κάθισε κάτω να ξεκουραστεί όταν, «ΟΥΠΣ» έπεσε πάνω του κάτι.

«Με συγχωρείτε, συγνώμη μήπως σας χτύπησα;» τον ρώτησε μια κατακόκκινη κερασούλα. «Καθώς καθάριζα τα παραθυρόφυλλα μου γλίστρησα και έπεσα. Χίλια συγνώμη. Και τώρα δε μπορώ να ανέβω ξανά στο σπίτι μου. Αχ!! Τι θα κάνω;» Είπε η κερασούλα. 

« Μα, μη στεναχωριέστε δεσποινίς. Θα σας βοηθήσω εγώ. Θα σας ανεβάσω εγώ στο σπίτι σας» Είπε ο Μπόινγκ.

Και πράγματι, Ο Μπόινγκ βοήθησε την κερασούλα να ανέβει και μάλιστα έμεινε μαζί της εκεί για πάντα. Η αγριοκερασιά  έγινε το καινούργιο του σπίτι. Συχνά έπαιρνε την κερασούλα και  πήγαιναν επίσκεψη στους φίλους του τον Ρίκυ το σκουλήκι και τον Χοχλιό το σαλιγκάρι ή τους καλούσαν στο δικό τους.

Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.    

Γράμματα, an interactive worksheet by Mariapapa
liveworksheets.com

Βάζω εικόνες στη σειρά, an interactive worksheet by Mariapapa
liveworksheets.com

Μέγεθος, an interactive worksheet by Mariapapa
liveworksheets.com

Μια εργασία της φίλης μας Λίτσας Γαζιώτου

Πασχαλιτσα και μαθηματικά, an interactive worksheet by Litsa_Gaziotou
liveworksheets.com